(2) ใจความในสัญญาที่จะต้องระบุเป็นลายลักษณ์อักษร
(1) ระยะเวลาว่าจ้าง
(2) สถานที่ทำงานและลักษณะใจความของงานที่จะให้ทำ
(3) เวลาเข้าทำงานและเวลาเลิกงาน ค่าทำงานล่วงเวลาว่าจะมีหรือไม่ ถ้ามีอัตราเท่าไร เวลาหยุดพัก
ระหว่างการทำงาน วันหยุด การขอลาหยุด
(4) ค่าแรงงานและวีธีการคำนวณค่าแรง การจ่ายค่าแรง วันและเวลาจ่าย การขึ้นค่าแรง เป็นต้น
(5) การขอออกจากงาน

ถ้าทางบริษัทมีคู่มือที่เกี่ยวกับการทำงาน และ หลักเกณฑ์กฎข้อบังคับ จำเป็นจะต้องขอดูและตรวจ
สอบใจความให้แน่ชัดก่อน

(3) เวลาทำงานและเวลาพัก
① เวลาทำงาน
เวลาทำงานหมายถึงช่วงเวลาที่ลูกจ้างทำงานที่นายจ้างมอบหมายให้ทำโดยไม่รวมช่วงเวลาพัก
สำหรับช่วงเวลาที่ใช้เตรียมตัวก่อนทำงานหรือจัดเก็บของหลังทำงานเสร็จแล้วถ้าทำตามที่นายจ้างสั่ง
ก็ถือว่าเป็นเวลาทำงาน
กฎหมายแรงงาน กำหนดให้เวลาทำงานเมื่อหักเวลาพักไปแล้วจะต้องไม่เกิน 40 ชั่วโมงต่อ
สัปดาห์ หรือ 8 ชั่วโมงต่อ 1 วัน
② เวลาพัก
เวลาพัก คือเวลาช่วงที่ลูกจ้างไม่ต้องทำงาน เพื่อจะได้พักผ่อนทั้งด้านร่างกายและจิตใจจากการ
ทำงาน
นายจ้างจะต้องให้เวลาพักแก่ลูกจ้างอย่างน้อย 1 ชั่วโมงเมื่อลูกจ้างทำงานเกิน 8 ชั่วโมง โดยเวลา
พักที่ให้แก่ลูกจ้างนี้จะต้อง ①ให้ระหว่างทำงาน ②ให้พักติดต่อกัน ③ให้ลูกจ้างใช้ได้อย่างอิสระ
อย่างไรก็ตาม อาจมีการยกเว้นเป็นบางกรณี

(4) ระบบวันหยุดทั่วไปและการลาพักร้อนประจำปี
① วันหยุด
ตามมาตรฐานกฎหมายแรงงาน นายจ้างจะต้องให้ลูกจ้างมีวันหยุดอย่างน้อย 1 ครั้งต่อสัปดาห์
หรืออย่างน้อย 4 วันต่อเดือน
② การลาพักร้อน
นอกจากการหยุดงานทั่วไปที่กำหนดไว้ในแต่ละสัปดาห์แล้ว ลูกจ้างยังสามารถเลือกวันหยุด
พักร้อน(ประจำปี) ได้ โดยจะยังคงได้รับเงินเดือนในส่วนของวันที่ลาหยุดด้วย เมื่อลูกจ้างทำงาน
ต่อเนื่อง เป็นเวลา 6 เดือนและรวมเวลาที่มาทำงานทั้งหมดเกินกว่า 80% ของวันทำงาน จะสามารถ
ลาพักร้อนได้ 10 วันต่อ 1 ปี หลังจากนั้นจะสามารถลาพักร้อนได้เพิ่มขึ้นปีละ 1 วันซึ่งจะลาพักร้อน
ได้มากสุดถึง 20 วัน
ลูกจ้างชั่วคราวที่ทำงานนอกเวลาที่มีวันทำงานน้อยก็จะต้องให้วันพักร้อนด้วย โดยพิจารณาจาก
จำนวนวันทำงานทั้งหมด
เมื่อลูกจ้างจะขอลาพักร้อน จะต้องแจ้งวันที่จะหยุดให้นายจ้างทราบล่วงหน้า นายจ้างจะต้องให้
ลูกจ้างหยุดตามวันที่ลูกจ้างต้องการ แต่ถ้าการลาหยุดนั้นส่งผลกระทบต่องานที่ทำในตอนนั้นอยู่
นายจ้างอาจเปลี่ยนแปลงวันหยุดเป็นวันอื่นได้ ทั้งนี้นายจ้างไม่สามารถเอาเปรียบลูกจ้างโดยลดเงิน
เดือนลูกจ้าง หรือ ลงโทษใดๆ ก็ตาม ด้วยเหตุผลว่าลูกจ้างขอลาพักร้อนได้อย่างเด็ดขาด

(5) งานที่ต้องไปทำยังอีกสถานที่หนึ่ง
งานที่ต้องไปทำยังอีกสถานที่หนึ่ง เป็นลักษณะของงานที่ผู้รับจ้างของบริษัทหนึ่งถูกส่งไปยังอีก
บริษัทหนึ่งตามสัญญาส่งคนงานที่ทำขึ้นระหว่างบริษัท เพื่อที่ผู้รับจ้างจะไปทำงานใต้คำบังคับบัญชา
และความดูแลของบริษัทที่ถูกส่งไป
เพื่อเป็นการคุ้มครองลูกจ้าง จึงมีกฎหมายการส่งลูกจ้างไปทำงานที่อื่นว่า บริษัทนั้น ๆ จะต้องได้
รับอนุญาตจากกรมแรงงานก่อน จึงจะส่งลูกจ้างไปทำงานที่อื่นได้
ระบบการส่งลูกจ้างไปทำงานที่อื่น มีลักษณะดังแผนภาพด้านล่าง

○ โดยทั่วไป บริษัทที่ส่งลูกจ้างไปทำงานที่อื่น จะต้องรับผิดชอบลูกจ้างตามมาตรฐานกฎหมาย
แรงงาน, กฎหมายคุ้มครองสาธารณสุขและความปลอดภัยของลูกจ้าง, ประกันสังคม เป็นต้น
ส่วน บริษัทที่รับลูกจ้างไปทำงานนั้น จะต้องรับผิดชอบในด้านเวลาทำงาน, วันหยุด, วันพักร้อน,
การจัดการสาธารณสุขและความปลอดภัยในการทำงานของลูกจ้างเช่นกัน

○ งานประเภทที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ ไม่สามารถส่งลูกจ้างไปทำงานที่บริษัทอื่นได้
งานที่ส่งลูกจ้างไปทำงานที่อื่นไม่ได้คือ
1. งานเกี่ยวกับท่าเรือ (เช่นการขนส่งหรือขนของขึ้นเรือ)
2. งานด้านการก่อสร้าง (คนงานก่อสร้าง)
3. งานที่เกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัย (ตามกฎหมายงานรักษาความปลอดภัย)
4. งานเกี่ยวกับการแพทย์ที่โรงพยาบาลหรือสถานีอนามัย→บางส่วนอนุญาตแล้ว (เริ่มตั้งแต่
1 มีนาคม 2547)
5. งานที่เกี่ยวกับการผลิต (ยกเว้นการหยุดงานดูแลลูกหรือดูแลครอบครัว)→อนุญาตโดยมีเงื่อน
ไข (1 มีนาคม 2547)
6. วิชาชีพที่ต้องอาศัยความชำนาญพิเศษ เช่น ทนายความ, ผู้พิพากษา, ผู้ตรวจสอบบัญชี เป็นต้น

(6) ค่าแรงงาน
เงินที่นายจ้างให้กับลูกจ้าง เพื่อตอบแทนให้กับการทำงานของลูกจ้างไม่ว่าจะใช้ชื่อเรียกว่า
เงินเดือน เบี้ยเลี้ยง โบนัส และ อื่นๆ ก็ตาม ทั้งหมดจะเรียกว่าเงินค่าแรง
กฎหมายมาตรฐานแรงงาน ได้ระบุวิธีการจ่างเงินค่าแรงว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินให้กับลูกจ้าง
โดยตรงกล่าวคือ ①จ่ายในรูปเงินตรา, ②จ่ายโดยตรงให้ลูกจ้าง, ③จ่ายเต็มจำนวนที่ได้ตกลงกัน
ไว้, ④จ่ายอย่างน้อย 1 ครั้งต่อเดือน, ⑤จ่ายตามวันที่กำหนด
หากลูกจ้างมีความจำเป็นต้องใช้เงินอย่างเร่งด่วนอันเนื่องมาจากการเจ็บป่วยของลูกจ้างหรือครอบ
ครัว นายจ้างจะต้องจ่ายเงินค่าแรงตามจำนวนเงินที่ลูกจ้างทำงานมาจนถึงวันนั้น ถึงแม้ว่าจะยังไม่ถึง
วันเงินเดือนออกก็ตาม

① ค่าแรงขั้นต่ำ
ค่าแรงขั้นต่ำจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับประเภทของงานและเขตพื้นที่ซึ่งทำงานอยู่ โดยจ่าย
เพื่อให้ลูกจ้างมีความมั่นคงและมีเสถียรภาพในการดำรงชีวิต นายจ้างจะต้องจ่ายค่าแรงไม่น้อยกว่า
ค่าแรงขั้นต่ำ หากจ่ายน้อยกว่านั้นจะต้องจ่ายเงินชดเชยคืนให้กับลูกจ้าง และยังอาจถูกปรับอีกด้วย
เงินค่าแรงขั้นต่ําในเขตจังหวัดอิบารากิตั้งแต่ 19 ตุลาคม 2551 คือ 676 เยน ต่อ 1 ชั่วโมง

② ถ้านายจ้างไม่จ่ายค่าแรง
ถ้านายจ้างไม่จ่ายค่าแรงงานตามที่ตกลงกันไว้ ขอให้ติดต่อกรมควบคุมมาตรฐานแรงงาน
(โรโด คิจุนคันโตขุโช) โดยทันที กรุณาติดต่อสอบถามผ่านสำนักงานที่เกี่ยวข้องในด้านแรงงาน
⇒ ดูข้อมูล

(7) การยกเลิกสัญญาจ้างและการลาออกจากงาน
○ การยกเลิกสัญญาจ้าง
การยกเลิกสัญญาจ้าง คือการที่นายจ้างเป็นฝ่ายขอยกเลิกสัญญาจ้างที่ทำไว้กับลูกจ้าง
ซึ่งการยกเลิกสัญญานี้จะต้องมีเหตุผลที่สมควร
ถ้าลูกจ้างถูกนายจ้างยกเลิกสัญญาจ้างโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ขอให้ติดต่อกรมควบคุม
มาตรฐานแรงงาน หรือปรึกษากับหน่วยงานทางแรงงานที่เกี่ยวข้องโดยทันที

(1) ถ้าสัญญาว่าจ้างไม่ได้กำหนดระยะเวลาการจ้างงานไว้
นายจ้างจะต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบถึงการยกเลิกสัญญาจ้างอย่างน้อย 30 วันล่วงหน้า ถ้าถูกยกเลิก
สัญญาจ้างโดยทันที ลูกจ้างมีสิทธิที่จะได้รับเงินชดเชยเป็นจำนวนเงินเฉลี่ยของค่าจ้างอย่างน้อย 30 วัน

(2) ถ้าสัญญาว่าจ้างได้กำหนดระยะเวลาการจ้างงานไว้
ถ้านายจ้างไม่มีเหตุผลอันสมควร จะขอยกเลิกสัญญาก่อนระยะเวลาการจ้างที่ได้ทำสัญญากันไว้
ไม่ได้ ถ้าจำเป็นจริง ๆ ก็จะต้องบอกล่วงหน้าอย่างน้อย 30 วัน หรือจะต้องจ่ายเงินชดเชยให้

(3) ถ้าลูกจ้างไม่พอใจในการถูกยกเลิกสัญญาว่าจ้าง
ก่อนอื่นก็จะต้องไปเจรจากับนายจ้างถึงความไม่พอใจที่มี ควรจะต้องถามให้ชัดเจนว่าทางนายจ้าง
จะออกใบรับรองว่าได้ลาออกให้หรือไม่ และจะระบุในใบรับรองว่าเป็นการยกเลิกสัญญาจ้างหรือว่า
ลาออกเอง ถ้าเป็นการยกเลิกสัญญาจ้างก็ควรสอบถามให้ชัดเจนว่าสาเหตุของการยกเลิกคืออะไร

○ การลาออกจากงาน
ถ้าลูกจ้างแจ้งกับนายจ้างหรือยื่นใบลาออกแก่นายจ้างและทั้งสองฝ่ายตกลงตามนั้น ก็จะถือว่า
สัญญาการว่าจ้างหมดสภาพ
ถ้าไม่ได้กำหนดระยะเวลาการว่าจ้างไว้ ลูกจ้างจะสามารถขอลาออกได้โดยไม่ต้องได้รับความ
ยินยอมจากนายจ้าง และจะสามารถออกจากงานได้ภายใน 2 อาทิตย์หลังจากที่ได้แจ้งให้นายจ้างทราบ
ถ้าได้กำหนดระยะเวลาการว่าจ้างไว้ และยังอยู่ในระยะเวลานั้น ถ้าไม่มีเหตุผลอันควร ลูกจ้างจะ
ขอลาออกหรือยกเลิกสัญญาว่าจ้างไม่ได้
ตามปกติ เมื่อขอลาออก แล้วทางนายจ้างอนุมัติแล้ว จะขอเปลี่ยนใจว่าจะไม่ออกไม่ได้ การขอ
ลาออกเป็นเรื่องที่จะต้องไตร่ตรองอย่างรอบคอบเสียก่อน
เมื่อขอลาออกแล้ว ถ้าขอให้จ่ายค่าจ้างที่ยังเหลือค้างอยู่ ก็สามารถรับได้ภายใน 7 วัน
ถ้ามีเงินสะสมอื่น ๆ หรือเงินฝากที่ทำไว้กับนายจ้าง ก็สามารถจะขอรับคืนได้เช่นเดียวกัน
นอกจากนั้น ลูกจ้างก็จะต้องคืนบัตรประจำตัวพนักงาน เสื้อแบบฟอร์ม บัตรประกันสุขภาพ และ
ของอื่น ๆ ของบริษัท ให้แก่ทางนายจ้างภายในระยะเวลาที่ได้ระบุไว้ในระเบียบการจ้างงาน

(8) ลูกจ้างที่เป็นผู้หญิงและเด็ก
มีกฎหมายคุ้มครองแรงงานสตรีและเด็กในด้านสภาพร่างกายและจิตใจ ตามมาตรฐานกฎหมาย
แรงงาน สั่งห้ามไม่ให้จ้างลูกจ้างที่มีอายุต่ำกว่า 15 ปี และห้ามไม่ให้ลูกจ้างที่มีอายุไม่ถึง 18 ปีเต็ม ทำ
งานเกิน 8 ชั่วโมงใน 1 วัน(ห้ามทำงานล่วงเวลา), ห้ามทำงานในวันหยุดทั่วไป, ห้ามทำงานเวลากลาง
คืนในช่วง สี่ทุ่ม ถึง ตีห้า และยังมีข้อจำกัดในการให้เด็กทำงานที่อันตรายและมีความเสี่ยงสูงด้วย
ถึงแม้ว่าลูกจ้างที่เป็นผู้หญิงจะมีอายุมากกว่า 18 ปีแล้ว กฎหมายแรงงานก็ยังคงห้ามไม่ให้ผู้หญิง
มาทำงานในวันหยุดหรือทำงานในเวลากลางคืนที่ดึกมาก ๆ และมีข้อจำกัดในการทำงานล่วงเวลา
หรือทำงานที่อันตราย นอกจากนี้นายจ้างยังต้องให้ลูกจ้างลากิจได้ในช่วงก่อนและหลังคลอด, ช่วงที่
ต้องดูแลบุตร, ช่วงมีประจำเดือน เป็นต้น

(9) การทำงานพิเศษ
โดยทั่วไปแล้ว การทำงานพิเศษหมายถึงการทำงานของลูกจ้างที่มีชั่วโมงการทำงานน้อยกว่า
ลูกจ้างโดยทั่วไป ถึงแม้ว่าจะมีชั่วโมงการทำงานที่น้อยกว่า แต่ก็จะได้รับความคุ้มครองจากกฎหมาย
แรงงานในเรื่องต่าง ๆ เหมือนกันกับลูกจ้างธรรมดา
สิทธิที่จะได้รับในการประกันสังคม หรือเงินชดเชยที่จะได้รับในกรณีที่ได้รับบาดเจ็บหรือเจ็บป่วย
อันมีผลมาจากการทำงาน ก็ได้รับเช่นเดียวกับลูกจ้างปกติ นอกจากนี้แล้ว ถ้ามีคุณสมบัติตามข้อ
กำหนด ก็มีสิทธิทำประกันสุขภาพและประกันการจ้างงานได้

(10) การประสบอุบัติเหตุจากการทำงาน
(การประกันค่าทดแทนเมื่อเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน)
นายจ้างจะต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แก่ลูกจ้างที่ได้รับบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยจากการทำงานตาม
ที่กฎหมายแรงงานระบุไว้ กรณีที่ลูกจ้างประสบอุบัติเหตุร้ายแรงนั้น นายจ้างอาจไม่สามารถจ่ายเงิน
ชดเชยให้ได้ทั้งหมด จึงจำเป็นต้องมี “ประกันค่าทดแทนเมื่อเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน”
นายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่ 1 คนขึ้นไปไม่ว่าจะเป็นลูกจ้างชั่วคราวหรือทำงานพิเศษ จะต้องทำ
ประกันนี้ โดยนายจ้างจะต้องจ่ายเบี้ยประกันนี้ทั้งหมด
หากลูกจ้างได้รับบาดเจ็บหรือเจ็บป่วยจากการทำงาน รวมทั้งประสบอุบัติเหตุขณะเดินทางมา
ทำงานจะต้องได้รับเงินชดเชยในจำนวนที่แตกต่างกันไป รายละเอียดขอให้สอบถามจากกรม
ตรวจสอบมาตรฐานแรงงานในเขตพื้นที่ของท่าน (ดูข้อมูล)

(11) การทำผิดกฎหมายแรงงาน
หากมีการละเมิดกฎหมายแรงงาน สามารถปรึกษากรมตรวจสอบมาตรฐานแรงงานแต่ละแห่งใน
เขตพื้นที่ได้ (ดูข้อมูล)
นอกจากนี้ สำนักงานแรงงานไทย ที่สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงโตเกียว
มีบริการให้คำปรึกษาเป็นภาษาไทย
โทร 03-5423-6656
โทรสาร 03-3280-0730